lof

In Snoecks 2008 door de journalisten van de Standaard der Letteren verkozen tot één van de honderd beste boeken van het voorbije jaar.

‘eX, de meeslepende debuutroman van de Nederlandse Vlaming Thomas Blondeau, is een kritiek op de media, en tegelijk een verdediging ervan. De media zijn kwetsbaar voor allerlei individuen die er een middel in zien om de aandacht van de wereld te trekken. Of het nu gaat om studentikoze grollen of doodernstige zaken als een moordonderzoek: telkens opnieuw toont Blondeau aan dat de pers vatbaar is voor manipulatie en bedrog. Zijn personages gaan bijna ten onder aan hun ‘aandachtsverslaving’. Wat begint als een gewiekst plan om carrière te maken, slaat om in een mysterieuze moordzaak. Blondeaus debuut is een vlot weglezend, speels en bij vlagen woest boek, dat verwachtingen voor de toekomst schept. Straf.’

De Morgen: ‘eX is een aanrader en belooft veel voor de toekomst. Blondeau heeft verteltalent en een schrijfstijl om vingers van af te likken.’

Trouw: ‘vrolijke scènes vol puberale grappen. Blondeau rijgt ze enthousiast aan elkaar.’ en ‘schrijven kan hij. ‘eX’ is zonder twijfel een veelbelovend debuut.’

Geencommentaar.nl: ‘een overweldigend debuut’, ‘De Avonden, The Catcher in the Rye en Fight Club. eX van Thomas Blondeau misstaat niet in het rijtje.’, ‘Blondeau vertoont een prachtige taalvirtuoosheid: soms schrijft hij barok en soms Hemingwayesk, maar altijd in balans. eX is een indrukwekkende debuutroman: als dit het boek is waarin Blondeau zijn puberteit van zich afschrijft, staat de Nederlandse literatuur nog wat te wachten bij zijn komende boeken.’

De Standaard: ‘Blondeau weet de suspense erin te houden.’, ‘hilarische stukken’ en ‘eX is een lachspiegel. En u kent de klassieke grap over het spiegelpaleis: de spiegel die u het hardst aan het lachen maakt, is degene die net geen vervorming toont.’

De Volkskrant: ‘Het is knap hoe hij zijn stijl alledaags houdt zonder plat te worden. Je kunt zien dat de jonge Vlaming flink geoefend heeft.’ en ‘Hoewel de verteller de touwtjes strak in handen houdt, ontspint het verhaal zich schijnbaar ongedwongen.’

Goddeau.com: ‘Dat Blondeau ervaring heeft met het schrijven van korte verhalen blijkt uit de prachtig geschreven korte hoofdstukjes. Hij verweeft deze met een filmische schrijfstijl en een vlotte, plastische ritmiek aaneen tot een gestileerde roman, wat ons een ultieme leeservaring bezorgde.’

Knack: ‘eX, het debuut van Thomas Blondeau, is een kloeke bildungsroman over een jongensclub die de spektakelmaatschappij te lijf gaat. Hun verzet is uiteindelijk even leeg als de leegte die ze bestrijden, maar het verslag ervan is vermakelijk (en toch niet luchtig), hip (en toch niet oppervlakkig) en rijkelijk Vlaams (en toch nergens een pedofiele priester te bekennen).'

De groene Amsterdammer: ‘Soms is Blondeau romantisch, soms zwartgallig. Met verve zet hij de dynamiek in een vriendengroep neer.’ en ‘Nu zit je er niet altijd op te wachten als een schrijver je meeneemt naar zijn fantasie van een droomvrouw (get a room!), maar hier werkt het juist aanstekelijk.’

Univers: ‘heerlijk geschreven roman met jongensachtige pathos en jeugdige tragiek’

P-Magazine: ‘Blondeau blijft geen kwajongen, dat bewijst zijn opvallende debuut.’

Metro: ‘jonge god van de Vlaamse letteren.’

Veronica Magazine: ‘leest als een roadmovie.’ en ‘Verrassend geschreven.’ Beoordeeld met vier sterren.

Voor de bloemlezing Mooie jonge honden. Nieuws Vlaams literair talent schreef hij het kortverhaal Het zwaard van de koning. De Standaard schreef over zijn bijdrage: ‘Het resultaat is proza met kracht en naturel: je ziet alleen het keurig afgewerkte product en niet de zwoegende debutant erachter.’

Voor de bloemlezing 25 onder 35 samengesteld door Said el Haij en Annelies Verbeke, schreef hij het kortverhaal Je kunt me lezen als een boek. De Morgen schreef hierover: ‘De zopas gedebuteerde Blondeau imponeert.’



lof In Snoecks 2008 door de journalisten van de Standaard der Letteren verkozen tot één van de honderd beste boeken van het voorbije jaar. ‘eX, de meeslepende debuutroman van de Nederlandse Vlaming Thomas Blondeau, is een kritiek op de media, en tegelijk een verdediging ervan. De media zijn kwetsbaar voor allerlei individuen die er een middel in zien om de aandacht van de wereld te trekken. Of het nu gaat om studentikoze grollen of doodernstige zaken als een moordonderzoek: telkens opnieuw toont Blondeau aan dat de pers vatbaar is voor manipulatie en bedrog. Zijn personages gaan bijna ten onder aan hun ‘aandachtsverslaving’. Wat begint als een gewiekst plan om carrière te maken, slaat om in een mysterieuze moordzaak. Blondeaus debuut is een vlot weglezend, speels en bij vlagen woest boek, dat verwachtingen voor de toekomst schept. Straf.’ De Morgen: ‘eX is een aanrader en belooft veel voor de toekomst. Blondeau heeft verteltalent en een schrijfstijl om vingers van af te likken.’ Trouw: ‘vrolijke scènes vol puberale grappen. Blondeau rijgt ze enthousiast aan elkaar.’ en ‘schrijven kan hij. ‘eX’ is zonder twijfel een veelbelovend debuut.’ Geencommentaar.nl: ‘een overweldigend debuut’, ‘De Avonden, The Catcher in the Rye en Fight Club. eX van Thomas Blondeau misstaat niet in het rijtje.’, ‘Blondeau vertoont een prachtige taalvirtuoosheid: soms schrijft hij barok en soms Hemingwayesk, maar altijd in balans. eX is een indrukwekkende debuutroman: als dit het boek is waarin Blondeau zijn puberteit van zich afschrijft, staat de Nederlandse literatuur nog wat te wachten bij zijn komende boeken.’ De Standaard: ‘Blondeau weet de suspense erin te houden.’, ‘hilarische stukken’ en ‘eX is een lachspiegel. En u kent de klassieke grap over het spiegelpaleis: de spiegel die u het hardst aan het lachen maakt, is degene die net geen vervorming toont.’ De Volkskrant: ‘Het is knap hoe hij zijn stijl alledaags houdt zonder plat te worden. Je kunt zien dat de jonge Vlaming flink geoefend heeft.’ en ‘Hoewel de verteller de touwtjes strak in handen houdt, ontspint het verhaal zich schijnbaar ongedwongen.’ Goddeau.com: ‘Dat Blondeau ervaring heeft met het schrijven van korte verhalen blijkt uit de prachtig geschreven korte hoofdstukjes. Hij verweeft deze met een filmische schrijfstijl en een vlotte, plastische ritmiek aaneen tot een gestileerde roman, wat ons een ultieme leeservaring bezorgde.’ Knack: ‘eX, het debuut van Thomas Blondeau, is een kloeke bildungsroman over een jongensclub die de spektakelmaatschappij te lijf gaat. Hun verzet is uiteindelijk even leeg als de leegte die ze bestrijden, maar het verslag ervan is vermakelijk (en toch niet luchtig), hip (en toch niet oppervlakkig) en rijkelijk Vlaams (en toch nergens een pedofiele priester te bekennen).' De groene Amsterdammer: ‘Soms is Blondeau romantisch, soms zwartgallig. Met verve zet hij de dynamiek in een vriendengroep neer.’ en ‘Nu zit je er niet altijd op te wachten als een schrijver je meeneemt naar zijn fantasie van een droomvrouw (get a room!), maar hier werkt het juist aanstekelijk.’ Univers: ‘heerlijk geschreven roman met jongensachtige pathos en jeugdige tragiek’ P-Magazine: ‘Blondeau blijft geen kwajongen, dat bewijst zijn opvallende debuut.’ Metro: ‘jonge god van de Vlaamse letteren.’ Veronica Magazine: ‘leest als een roadmovie.’ en ‘Verrassend geschreven.’ Beoordeeld met vier sterren. Voor de bloemlezing Mooie jonge honden. Nieuws Vlaams literair talent schreef hij het kortverhaal Het zwaard van de koning. De Standaard schreef over zijn bijdrage: ‘Het resultaat is proza met kracht en naturel: je ziet alleen het keurig afgewerkte product en niet de zwoegende debutant erachter.’ Voor de bloemlezing 25 onder 35 samengesteld door Said el Haij en Annelies Verbeke, schreef hij het kortverhaal Je kunt me lezen als een boek. De Morgen schreef hierover: ‘De zopas gedebuteerde Blondeau imponeert.’